ترمزهاي ديسکي: در اين سيستم، يک ديسک به چرخ اتومبيل متصل است و با آن به چرخش درمي آيد. هنگامي که پدال ترمز فشرده مي شود، فشار هيدروليکي ايجاد شده به طرفيت بالشتک ها موجب مي شود که آن ها به ديسک فشرده شود و اصطکاک ايجادشده چرخ ها را از حرکت بازمي دارد. در مقايسه با ترمزهاي کاسه اي، ترمزهاي ديسکي از قابليت انتقال حرارت بالاتري برخوردار هستند و به همين دليل در سرعت هاي بالا نيز از خود عمل کرد بسيار خوبي نشان مي دهند

ترمز کاسه اي: در اين سيستم ترمز، کفشک ها به روي کاسه هايي که به همراه چرخ هاي اتومبيل در حال گردش هستند فشرده مي شوند. اين عمل باعث مي شود که کاسه به آرامي از حرکت باز ايستد و به دنبال خود چرخ را از دوران باز دارد. براي آن که اصطکاک زياد شود، لايه اي از مواد خاص به کفشک ها نصب مي کنند که آن ها را لنت مي ناميم

ترمزدستي: با کشيدن اهرم ترمزدستي، اين ترمزها روي چرخ هاي عقب گير مي کنند. از آن جايي که ساختمان ترمزدستي با ترمزپايي متفاوت است، مي توان از اين ترمز در شرايط اضطراري استفاده کرد. اگر ترمز دستي در هنگام حرکت مورد استفاده قرارگيرد. احتمال چرخيدن ماشين وجود.

داغ کردن و هوا گرفتن ترمز:

داغ کردن ترمز: اگر مدت زمان زيادي از ترمز استفاده کنيم يا هنگام حرکت، ترمز دستي بالا باشد، کاسه چرخ ها يا لنت ها داغ مي کنند کاسه ها تغيير شکل مي دهند، لنت ها اصطکاک کافي براي ترمز ايجادنمي کنند و اثر ترمز کاهش مي يابد. اين پديده را داغ کردن ترمز مي نامند.

هوا گرفتن ترمز: اگر ترمزها زياد استفاده شوند (مثلاً در يک سرپاييني طولاني) با داغ شدن لنت ها و کاسه چرخ ها، حباب هايي در داخل روغن ترمز ايجاد مي شود. در اين جاست که هنگام ترمز فشار در امتداد روغن انتقال پيدا نمي کند و فقط حباب ها فشرده مي شوند. در نتيجه، اثر ترمز ضعيف شده يا به کلي از بين مي رود. به اين پديده هوا گرفتن سيستم ترمز مي گويند.

ترمز به وسيله ي موتور: اين روش يکي از راه هاي نگه داشتن اتومبيل بدون استفاده از ترمز است. با برداشتن پا از روي پدال گاز به تنهايي يا به همراه معکوس کردن دنده ها مي توان ماشين را متوقف کرد. در هر دو صورت چرخ ها به دليل داشتن اينرسي به حرکت خود ادامه مي دهند ولي سرعت موتور به پيروي از سرعت اتومبيل کاهش مي يابد و اين به علت وجود مقاومت موتور در مقابل حرکت اتومبيل است. در اين حالت چون سرعت دوران چرخ ها، موتور را به حرکت درمي آورند، مقاومت پيستون ها در حرکت رفت و برگشتي خود همان اثر ترمز را براي اتومبيل دارد.
در يک سرپاييني طولاني بهترين روش نگه داشتن وسيله ي نقليه، استفاده از موتور و ترمزهاي منقطع فقط براي ياري نيروي ترمز است. اگر چنين کاري صورت گيرد و با همان دنده اي که براي بالا رفتن از آن شيب استفاده مي شود در پايين آمدن نيز استفاده شود، از موتور مي توان به عنوان ترمز مناسبي استفاده نمود.
ترمز گيري در  روزهاي باراني
هنگامي که لازم است توقف کنيد يا سرعت‌تان را کم کنيد، به آرامي و ملايمت ترمز کنيد.هرگز  يکباره پايتان را روي ترمز نزنيد به همين منظور  فاصله زيادي را با ماشين جلويي حفظ کنيد. آرام و بااحتياط رانندگي کنيد، به خصوص سر پيچ‌ها در همان مسيري که ماشين‌هاي جلويي‌تان حرکت مي‌کنند، رانندگي کنيد و از چاله‌‌هاي آب باران دوري کنيد و اگر ماشين‌تان شروع به لغزيدن کرد، به آهستگي پاي‌تان را از روي گار برداريد و  فرمان را در جهتي که مي‌خواهيد جلوي ماشين حرکت کند، بپيچانيد. ترمز گيري با ماشينهاي داراي سيستم ABSبه مراتب آسانتر از ماشينهاي معمولي بوده و در کل راننده حرفه اي بايستي شرايط را بسنجد تا نياز به ترمز ناگهاني نباشد.